Een stalen arm draait langzaam rond boven een akker vol ringen. Draaipunt vraagt hoe ons landschap eruitziet als we er weer zorg voor dragen.

We zijn de grote, rechthoekige akker gaan zien als hét Nederlandse landschap. Draaipunt volgt een akker die het anders doet: ringen van gewassen die elkaar helpen, zonder gif of kunstmest. Een speelse en kritische film over bodem, boer en consument, en over wie er uiteindelijk betaalt voor ons eten.

Na de Tweede Wereldoorlog veranderde het Nederlandse landschap in korte tijd. Door ruilverkaveling werden versnipperde percelen grote, rechte akkers, machines werden groter en kunstmest maakte bijna overal intensieve landbouw mogelijk. Het leverde veel en goedkoop voedsel op. De keerzijde wordt steeds zichtbaarder: bodem, water en lucht zijn er slecht aan toe en de biodiversiteit staat onder druk.

Draaipunt neemt de kijker mee naar een akker die het anders doet. Vanaf één paal in de grond groeien ringen van gewassen die elkaar ondersteunen. Er wordt geen gif en geen kunstmest gebruikt, en de boer hangt aan een lange stalen arm boven de grond in plaats van met zware machines over de bodem te rijden. Onderzoekers, ontwerpers en boeren, onder wie Floris Alkemade, Hanneke van Ormondt en Dirk van Apeldoorn (WUR), laten zien wat er onder onze voeten gebeurt.

Met een luchtige maar scherpe voice-over stelt de film de vraag die ons allemaal aangaat: wat eet jij vanavond, en wie betaalt de rekening? Jij, de boer, de bodem, of de generaties na ons?